Info

avatar Ten blog rowerowy prowadzi RODDOS z miasteczka Wałbrzych. Mam przejechane 319654.00 kilometrów w tym 0.00 w terenie. Jeżdżę z prędkością średnią 22.60 km/h i się wcale nie chwalę.
Suma podjazdów to 0 metrów.
Więcej o mnie.

baton rowerowy bikestats.pl

Znajomi

wszyscy znajomi(4)

Moje rowery

senior rrowerr el zdechlaco 27375 km
pożeracz kilometrów 169214 km

Wykres roczny

Wykres roczny blog rowerowy RODDOS.bikestats.pl

Archiwum bloga

  • DST 123.70km
  • Aktywność Jazda na rowerze

uzupełnienie po 3 latach... Chorwacja

Sobota, 8 sierpnia 2009 · dodano: 02.01.2012 | Komentarze 0

Starigrad-Pag-Zadar- 123,7 km.
Wyjazd na wyspę Pag i do jej głównego miasta ( też o tej nazwie) był bardzo ciekawy. Trochę spowszedniały mi już widoki Adriatyku, zatem zwracałem uwagę na inne elementy. Obserwowałem zachowanie kierowców. Chyba można było zobaczyć rejestracje ze wszystkich krajów Europy. Dużo było polskich, były też liczne węgierskie, czeskie, austriackie i włoskie. Na chorwackich drogach nie ma dziur, czasem można przejechać asfaltem dziwnie zrytym na dość długich odcinkach- chyba w ten sposób przygotowuje się nawierzchnię do wylania nowego asfaltu. Tak czy owak jazda po takich żłobkach nie należy do przyjemności. Zaobserwowałem też że niestety mało rowerzystów przemierza chorwackie drogi. W trakcie każdej wycieczki widziałem może po dwie- trzy osoby depczące w pedały. A szkoda, bo warto tam pojeździć…Wyspę Pag ze stałym lądem łączy most o długości 340 m, który pięknie jest rozpięty nad morzem. Podczas wjazdu na wyspę po prawej stronie widać w dole kanał morski, a dalej postrzępione górskie szczyty. Najwyższe wzniesienie ma ponad 1700 m , a więc jest na czym zawiesić oko. Miasteczko Pag malowniczo komponuje się na nadmorskich wzgórkach, jest tu zwykle sporo turystów. Koniec rowerowej wycieczki nastąpił w Zadarze. Rower powędrował na bagażnik samochodu, a my poszliśmy obejrzeć miasto.




  • DST 134.00km
  • Aktywność Jazda na rowerze

uzupełnienie po 3 latach... Chorwacja

Czwartek, 6 sierpnia 2009 · dodano: 02.01.2012 | Komentarze 0

Wycieczka nr 2 – 06.08.2009
Starigrad- Karlobag-Ostrajska vrata 928 mnpm-Karlobag-Starigrad- 134,0 km.
To było coś! Najpierw 50 km malowniczej trasy dosłownie przy samym Adriatyku. Nieraz droga stykała się z morzem. W górze i w dole błękit. Piękne widoki, bo po prawej stronie cały czas piętrzyły się górki. Przebieg trasy bynajmniej nie był monotonny. Droga kręciła się cały czas w lewo i w prawo, a także w górę i dół. W Karlobagu skręciłem w prawo w kierunku miejscowości Gospic. Od razu zaczął się podjazd, hm tym razem asfaltowy. Nachylenie było dość umiarkowane ( ok. 7-8 %, miejscami nieco mniej ), serpentyny pięknie wiły się, słońce prażyło, pot lał się obficie. Szybko nabierałem wysokości, a w dole widziałem morze i wyspę Pag. Po przejechaniu ok. 17 km w czasie 1:10 h znalazłem się na przełęczy Ostrajska vrata. Jak wynikało z mapy w linii prostej do morza było ok. 5 km. Na górze strasznie wiało. Widoczki były za to bardzo piękne. Warto było się wdrapywać. W drodze powrotnej ( na zjeździe) co jakiś czas zatrzymywałem się, by zrobić zdjęcie. Zjazd był dość niebezpieczny, bo rzeczywiście wietrzysko pomiatało mną całkiem mocno. Bałem się by nie stracić równowagi lub by nie rzuciło mnie na jakiś samochód. Później w przewodniku przeczytałem, że często wieją tam od strony wyspy Pag silne wiatry o nazwie bora. Z Karlobagu tą samą droga dotarłem do Starigradu.




  • DST 131.40km
  • Aktywność Jazda na rowerze

uzupełnienie po 3 latach... Chorwacja

Wtorek, 4 sierpnia 2009 · dodano: 02.01.2012 | Komentarze 0

Chorwacja znaczy słońce…
Znaczy też piękne morze i wysokie góry, które się w nim przeglądają.
Miałem okazję zaznać i słońca, i morza, i gór.
Wyjazd nie był typową rowerową wycieczką. Rower był niejako przy okazji, bo była plaża, zwiedzanie i … rodzina. Mieszkałem w okolicach Zadaru ( dokładnie w Starigradzie), a w sumie zrobiłem pięć wycieczek rowerowych.
Wycieczka nr 1 – 04.08.2009
Starigrad-Maly Alan 1044 mnpm-Svaty Rok-Gracac-Starigrad- 131,4 km.
Początek wyjazdu nie zapowiadał przygód, które nastąpiły później. Pierwsze kilometry były wzdłuż Adriatyku. Patrzyłem z podziwem na błękitne morze. Droga prowadziła w bezpośredniej bliskości wzdłuż jego brzegu. Po drugiej stronie były wysokie wapienne góry. Pogoda była nad wyraz słoneczna. Zresztą na ten temat nie ma co więcej pisać, bo każdej wycieczce towarzyszył żar i tropik lejący się z nieba. Później wjechałem w głąb lądu. Planowałem nieco inną trasę, jednak gdy zobaczyłem znak na lewo z oznaczeniem Svaty Rok i przeanalizowałem mapę, z której jasno wynikało, że jest możliwość wjazdu na wysokość ponad tysiąca metrów, nie wahałem się zbyt długo. Podjazd był raczej niezbyt trudny- na moje oko nachylenie nie przekraczało 7 %. Droga wiła się coraz wyżej ładnymi serpentynkami. Czasem można było zobaczyć opuszczone domostwa, czasem tablice z trupią czaszką ostrzegające przed nierozminowanym terenem. Zasoby litrowego bidonu szybko się wyczerpały, a po drodze nie było żadnej miejscowości, żeby można było je uzupełnić. Po ok. 8 km podjazdu przeciąłem autostradę. Był kawałek ostrzejszego wzniesienia i niewinna tabliczka „kraj asfalta”. Rzeczywiście po chwili asfalt się skończył i zaczęła się nawierzchnia z ostrych kamieni. Jechałem na rowerze szosowym i trochę się zawahałem, czy aby nie zawrócić. Pomyślałem jednak że może za chwilę asfalcik się pojawi, a zresztą korciło mnie aby wjechać na szczyt. Niestety ciągle był szuter. Widoczki za to stały się odjazdowe. Zaczęło mocno doskwierać mi pragnienie. Prawie wykręciłem pusty już bidon. Teren był zupełnie opuszczony i suchy. Gdyby była chociaż mała kałuża… Po drodze spotkałem stojące ciężarówki, na których były ule z pszczołami. Pewnie je ktoś tam wywiózł, by zbierały czysty nektar z górskich roślinek. Przy jednym takim samochodzie zobaczyłem w trzech czwartych pełną pięciolitrową butlę z wodą. Pragnienie było silniejsze od przyzwoitości. Na miejscu wypiłem chyba ze dwa litry, litr wlałem do bidonu, a resztę zostawiłem dla właściciela. Oj, nieładnie! Dzięki temu chyba jednak nie odwodniłem się do szczętu. Szutrowy podjazd miał ok. 10 km długości. Wreszcie szczyt- Maly Alan 1044 mnpm. Chyba po raz pierwszy zdobyty rowerem szosowym. Zjazdu nie przywitałem z uśmiechem. Były straszne kamienie, a wąskie oponki mojego roweru tego nie lubią. Ale dzięki temu był to pierwszy przypadek, że na zjeździe miałem mniejszą prędkość niż na podjeździe. Wcześniej – jeszcze przed szczytem-ze zdziwieniem stwierdziłem, że mój telefon komórkowy się rozładował. A więc sam na pustkowiu bez możliwość kontaktu w razie jakiejś brzydkiej historii. To się nazywa adrenalinka… Zjazdu było osiem kilometrów. Pamiętam, że używałem mocno niecenzuralnych słów. Wreszcie w miejscowości Svaty Rok - asfalt! Ujechałem może z pięć kilometrów czarną gładką nawierzchnią, a tu guma z tyłu. Rowerem szosowym jednak nie należy jeździć po szutrach! Ale przezorny zawsze ubezpieczony. Miałem zapasową dętkę. Wymieniłem ją elegancko, w sklepiku zrobiłem odpowiednie zakupy i w drogę. Do Starigradu miałem ok. 70 km. Ujechałem może z pięć kilometrów- guma z tyłu. Ręce mi opadły. Siadłem chwilę na poboczu i zebrałem myśli. Nie miałem niestety łatek… Chwyciłem jednak za pompkę i dopompowałem kółeczko. Cud! Trzyma się. Zatem szybko w trasę. Jechałem tak co jakiś czas dopompowując powietrze. Po drodze był kolejny podjazd na coś ponad 700 mnpm. Nawet specjalnie go nie pamiętam – tak samo jak całej trasy. Około 8 km przed metą- kompletny flak i pompowanie na nic. Cóż, przeszedłem się. Dociągnąłem do swojego pensjonatu koło siedemnastej. W międzyczasie moja żona pojechała mnie szukać, bo nie reagowałem na jej telefony. I cóż za ciekawy przypadek! Znała moją planowaną trasę, którą jak pamiętacie zmieniłem nie informując o tym nikogo, lecz kierowana jakimś dziwnym impulsem też wjechała swoim autkiem po tym cholernym szutrze na Malego Alana. Nie muszę chyba pisać, że nieźle mi się dostało. Otrzymałem też zakaz używania roweru do końca naszego pobytu w Chorwacji. Jakoś jednak żonę przebłagałem z tym zastrzeżeniem, że w czasie jazdy mam się często meldować i oczywiście zero szutru. Tak później zastanawiałem się nad dziwnymi przypadkami oraz przeplataniem się pecha i szczęścia w naszym życiu. Przecież mógłbym nie znaleźć tej wody ( a wtedy chyba bym odparował na tym słońcu), mógłbym też nie przebić koła, ale przecież ok. 60 km przejechałem na potencjalnie przebitej dętce. Następne jazdy były już raczej normalne.




  • DST 116.10km
  • Aktywność Jazda na rowerze

uzupełnienie po 3 latach...

Piątek, 31 lipca 2009 · dodano: 02.01.2012 | Komentarze 0

Ogólnie rzecz biorąc Wałbrzych-Wrocław. Ale raczej dookoła.




  • DST 108.70km
  • Aktywność Jazda na rowerze

uzupełnienie po 3 latach...

Środa, 29 lipca 2009 · dodano: 02.01.2012 | Komentarze 0

Dziś skromna jazda na dystansie 108,7 km w czasie 4:04 h.
Ponad 50 kilometrów po czeskich asfaltach.Są trochę lepsze od naszych. No i nie mają tych sakramenckich dziur...
Trasa: Wałbrzych-Grzędy-Krzeszów-Lubawka-Trutnov-Chvalec-Adrspach-Mezimesti-Mieroszów-Wałbrzych.
Nieco pościgałem się z czeskim bikerem. Był niezły. Jechał ambitnie w tempie ponad 30 km/h przez jakieś 10 km, a były też podjazdy. W końcu odpadł... Tym razem się udało... Dodatkowym czynnikiem mobilizującym był mój dzisiejszy kostium narodowy. Nie chciałem dać się wyprzedzić.
W Trutnovie na ryneczku opędzlowałem trzy browarki po 0,33 l każdy. Piwko niepasteryzowane i ... bezalkoholowe. Kiedyś zdarzało mi się napić się w trakcie jazdy piwa z procentami . Ale był to okres błędów i wypaczeń...
Słowa pochwały należą się pogodzie. Było pięknie, choć pod koniec mej jazdy- lekko chłodnawo.




  • DST 109.40km
  • Aktywność Jazda na rowerze

uzupełnienie po 3 latach...

Czwartek, 23 lipca 2009 · dodano: 02.01.2012 | Komentarze 0

Trasa przez Czechy i urokliwe Góry Sowie ( Wałbrzych-Rybnica Leśna-Mieroszów-Broumov-Tłumaczów-Nowa Ruda-Przełęcz Woliborska-Bielawa-Pieszyce-Złoty Las-Wałbrzych). Dystans 109,4 km w czasie 4:17 h.
Pierwsza część w duchocie. Były faktycznie wypociny RODDOSA. Od Bielawy zaczęło się piekło. Coś jak tropikalny szkwał. Zrobiło się ciemno, zerwał się straszny wiatr, łamały się gałęzie na drzewach. Musiałem na parę chwil stanąć, bo rowerem rzucało na prawo i lewo, i bałem się że wpadnę pod samochód. Na szczęście agresja przyrody nie trwała długo. Jak ucichł nieco wiatr, pojechałem dalej. Miałem jeszcze kawałek do domu, a nie znoszę jeździć po nocy. Jechałem zatem już tylko w strugach deszczu i przy zacinającym gradzie. No ale jakoś się udało. Między Złotym Lasem a Dziećmorowicami drogę zatrasowało obalone drzewo. Ja jakoś się przedostałem, ale samochody musiały zawracać... Dziwne to lato. Może sierpień będzie ładniejszy.




  • DST 86.90km
  • Aktywność Jazda na rowerze

uzupełnienie po 3 latach...

Piątek, 17 lipca 2009 · dodano: 02.01.2012 | Komentarze 0

Wałbrzych-Gniechowice-Biestrzyków-Wrocław.




  • DST 119.40km
  • Aktywność Jazda na rowerze

uzupełnienie po 3 latach...

Czwartek, 16 lipca 2009 · dodano: 02.01.2012 | Komentarze 0

Nadeszła pełnia lata. Ciekawe na jak długo?
Z przyjemnością jechało się w słońcu, bez spoglądania na czarne i groźne niebo.
Dystans 119,4 km w czasie 4:30 h na trasie Wałbrzych-Czarny Bór-Marciszów-Kaczorów-Wojcieszów-Jawor-Dobromierz-Świebodzice-Wałbrzych.
Pogodna aura jakoś też wpłynęła pozytywnie na moją pogodę ducha. Jechało mi się beztrosko. Odczułem dużą przyjemność zmagania się z drogą. Nie przeszkadzało mi nawet lekkie zapalenie ucha, które mnie męczy od dwóch tygodni...
Trasa wiodła m.in. przez Pogórze Kaczawskie. Można tu znaleźć dość wymagający podjazd z Jawora do Muchowa. Dla niektórych może to być spore zaskoczenie, bo przecież nie są to prawdziwe góry. Ja odcinek ten pokonałem w drugą stronę. Było ciut łagodniej...




  • DST 125.00km
  • Aktywność Jazda na rowerze

uzupełnienie po 3 latach...

Wtorek, 14 lipca 2009 · dodano: 02.01.2012 | Komentarze 0

Na początku dnia chmurzyło się trochę i padało. Potem, koło południa, ładnie się przejaśniło. Wyruszyłem w trasę -jak to po pracy-koło godziny 16. W powietrzu był skwar i duchota, ale ponoć to RODDOSY lubią najbardziej. Na 28 kilometrze przykra niespodzianka, guma z tyłu. Jakoś nigdy do tej pory nie wymieniałem w trasie dętki w szosówce. Zabrałem się za to bez zwłoki. Zawsze wożę ze sobą zapas. Wymyśłiłem nawet mały slogan na tę okoliczność "Kto dętkę wozi, temu nic nie grozi" ( coś na podobieństwo "Kto nosi, ten się nie prosi"...). Zabrało mi to z 20 minut (hm, tzn. nie wymyślanie sloganu, lecz wymiana dętki...). Nawet przez chwilę zakiełkowała mi w głowie myśl, by nieco skrócić wycieczkę, bo strasznie nie lubię wracać po zmroku, a dystans był tak dobrany by maksymalnie wykorzystać światło dzienne. Cóż, zwyciężyła ambicja i pojechałem dalej zgodnie z planem. Po drodze zmieniła się pogoda: najpierw zlało mnie, ale dość przyjemnie, bo deszczyk był miły i ciepły, potem zrobiło się rześko.
Dzisiejsza trasa: Wałbrzych-Mieroszów-Zdonov-Teplice nad Metuji-Ceska Metuje-Police nad Metuji-Hronov-Mala Cermna-Kudowa Zdrój-"Droga Stu Zakrętów" ( w tym Przełęcz Lisia i Karłów)-Radków-Bozanov-Broumov-Mezimesti-Mieroszów-Wałbrzych. Dystans 125,0 km w czasie 4:54 h.
"Droga Stu Zakrętów" jak zwykle urocza. Nawet coraz więcej na niej nowego asfaltu, ale zdarzają się też sakramenckie dziury. Znowu nie policzyłem tych zakrętów... Czy aby na pewno jest ich sto? Cóż, będę musiał ją przemierzyć ponownie
Z okazji święta narodowego Francji w trakcie jazdy podgwizdywałem sobie Marsyliankę...
Jakoś ostanio jak jadę na rowerze nachodzą mnie jakieś złe myśli. Chyba mam za dużo czasu na myślenie. Ale nie ma co narzekać.
Jakoś da się jechać na rowerze z obrączką na palcu...




  • DST 101.30km
  • Aktywność Jazda na rowerze

uzupełnienie po 3 latach...

Czwartek, 9 lipca 2009 · dodano: 02.01.2012 | Komentarze 0

Niziny. Wałbrzych-Udanin-Wałbrzych.