Info

avatar Ten blog rowerowy prowadzi RODDOS z miasteczka Wałbrzych. Mam przejechane 319421.50 kilometrów w tym 0.00 w terenie. Jeżdżę z prędkością średnią 22.60 km/h i się wcale nie chwalę.
Suma podjazdów to 0 metrów.
Więcej o mnie.

baton rowerowy bikestats.pl

Znajomi

wszyscy znajomi(4)

Moje rowery

senior rrowerr el zdechlaco 27375 km
pożeracz kilometrów 168982 km

Wykres roczny

Wykres roczny blog rowerowy RODDOS.bikestats.pl

Archiwum bloga

Na świdnicką giełdę staroci. Jordanów Śl.

Niedziela, 6 listopada 2022 · dodano: 06.11.2022 | Komentarze 0

Wstałem raczej wcześnie. Nawet budzik nie myślał, by już dzwonić. W planach miałem rowerowe odwiedzenie giełdy staroci w Świdnicy. Do tej pory nigdy tam się nie kierowałem na rowerze. O siódmej rano świat za oknem nie wyglądał zachęcająco. Było co prawda świeże słońce, ale wszystko skuwał lód. Samochody, okna domów, dachy – wszystko miało na sobie warstewkę wilgoci w stałym stanie skupienia. Zlustrowałem drogi, wydawały się suche. Tym razem nie marudziłem zbyt długo. Zjadłem śniadanie, z szafy wyciągnąłem nieco cieplejsze ubranie, i jazda. Na początkowych kilometrach z ciekawością odczytywałem temperaturę. Była w granicach 3-5 stopni.

Do Świdnicy dotarłem w niecałą godzinkę. Giełda staroci rozkłada się w rynku oraz przyległych uliczkach. Zawsze jest mnóstwo ludzi. Prowadząc rower przedzierałem się przez nieprzebrane tłumy. Na szczęście zawsze podążam w jedno miejsce. Na stoisko numizmatyczne pana Piotra. Tak się składa, że jest ono rozłożone zawsze w tych samych rejonach. Piotr w tym miesiącu miał wystawiać swoje okazy. I rzeczywiście tak było, szybko go odnalazłem. Kupuję u niego od dwudziestu lat… Niezłe przywiązanie. Zawsze mogę liczyć u niego na pokaźne rabaty. I dziś było nie inaczej. Pozbyłem się pięciu papierków z wizerunkiem Zygmunta Starego, ale za to do rowerowej podramiennej sakiewki mogłem schować dwie srebrne monetki. Zawsze kupując na świdnickiej giełdzie czuję miły dreszcz emocji. Kolekcjonerzy tak mają i nie ma co oczekiwać u nich jakiegoś logicznego wytłumaczenia tego stanu.

Po udanych zakupach wyrwałem się z giełdy znowu przebijając się przez ludzkie tłumy. Ale za moment wskoczyłem na rower i kontynuowałem swoją jazdę.

Trasa była raczej płaska, ale z pewnymi urozmaiceniami w pionie. Podjazdy były liche i raczej krótkie, ale dawały pewną przyjemność przełamywania skostnienia mięśni. Zrobiło się cieplej, ale temperatura nie podskoczyła powyżej 12 stopni. Miałem na grzbiecie plecaczek, w którym dźwigałem lżejsze odzienie. Przystanąłem i przebrałem się nieco.

Do domu dotarłem bez większych przygód, zadowolony i nieco głodny.
Dzisiejsza trasa:
Wałbrzych-Modliszów-Świdnica-Boleścin-Krzczonów-Jaźwina-Łagiewniki-Białobrzezie-Jordanów Śl.-Tomice-Oleszna-Jaźwina-Tuszyn-Mościsko-Bojanice-Lubachów-Dziećmorowice-Wałbrzych




Wejście w listopad. Kostomłoty

Czwartek, 3 listopada 2022 · dodano: 03.11.2022 | Komentarze 0

Po pięknym październiku może i listopad nie będzie zły.

Dziś w każdym razie było całkiem ładnie. Temperatura już co prawda spadła do poziomu 10-14 stopni, ale nie ma na co narzekać. Wziąłem sobie kolejny dzień urlopu. Jeszcze parę mi ich zostało. Trzeba będzie nimi racjonalnie gospodarować.

Z domu wyrwałem się mocno po dziewiątej Jak zwykle nieco za późno w stosunku do planów. Było już słonecznie i zupełnie sucho. Trochę tylko szalał wiaterek. Na początku mi pomagał, pod koniec jazdy już walił w twarz.

Dzisiejsza trasa była raczej płaska, choć oczywiście w okolicach Wałbrzycha całkiem płaskich odcinków nie ma. Zatem najpierw fajnie zjeżdżałem, potem z mozołem podjeżdżałem. Na śniadaniowej bułce z wędliną przekręciłem cały dystans, obeszło się bez batonów lub innego pożywienia.

Jako ciekawostkę warto wspomnieć fakt, że po raz pierwszy w życiu zaliczyłem podjazd Dziećmorowice-Nowy Julianów. Jest to już w otulinie Wałbrzycha. Ja do tej pory tylko jechałem tamtędy w drugą stronę. Jest tam wszystkiego ze dwa kilometry, ale początek jest całkiem krzepki, może być tam z 16-18 procent nachylenia. Noga nawet podawała, ale mój napęd dziwnie odmawiał posłuszeństwa, bo łańcuch zaczął przeskakiwać. Tak mnie to zdenerwowało, że kląłem szpetnie i głośno. Do domu dotarłem za pełnego dnia. Zjedzony obiad poprawił mi humor. Teraz już czas na kolację…

Dzisiejsza trasa:
Wałbrzych-Pogorzała-Milikowice-Stary Jaworów-Pastuchów-Łażany- Zastruże-Gościsław-Jarosław-Samborz-Kostomłoty-Mietków-Chwałów-Domanice-Marcinowice-Wirki-Jagodnik-Świdnica-Burkatów-Lubachów-Dziećmorowice-Nowy Julianów-Wałbrzych




Ostatni raz w Góry Sowie. Przełęcz Jugowska-Broumov

Sobota, 29 października 2022 · dodano: 29.10.2022 | Komentarze 0

Pogoda ciągle utrzymuje się na wyjątkowym poziomie. Po deszczowym wrześniu nadszedł słoneczny październik, który daje szansę na przyjemne rowerowe wycieczki.

Dziś wybrałem się na górską jazdę. W Góry Sowie. Są to ulubione dla mnie trasy. Chyba nigdy mi się nie znudzą. Ze względu na mój biologiczny licznik, który nieubłaganie tyka, coraz trudniej jest mi wspinać się na te (i inne) podjazdy. No ale trzeba próbować. A więc spróbowałem. Jechało mi się całkiem przyjemnie. Wspiąłem się na Przełęcz Jugowską.

Jak już wspomniałem, pogoda była bajeczna. Ciepło, słońce i mały wiatr. W niektórych miejscach czułem się jak dwadzieścia lat temu. Nogi dawały radę, płuca – mimo intensywnej wentylacji – też nie były gorsze. A więc może jeszcze kilkanaście lat przede mną – w Górach Sowich.

W każdym razie dziś była moja ostatnia w sezonie wycieczka w ten rejon. Następny wypad będzie tam na wiosnę.

Po zjechaniu z Gór Sowich, przejechałem przez Nową Rudę i dostałem się do Czech. Na samej granicy, w Otovicach, stanąłem na obiad. W knajpie U Bartosa, którą nieraz tu opisywałem. Tym razem zamówiłem czeski kotlet schabowy. Zjadłem, bo byłem głodny, ale ja sam lepiej go robię. No ale człowiek łaknący pokarmu nie marudzi.

Do dom dotarłem sporym łukiem, bo chciałem nabić ciut więcej kilometrów. Podjazd Złoty Las-Modliszów wycisnął ze mnie dodatkową porcję potu. Do Wałbrzycha dotarłem już po zachodzie słońca, nieco zdziwiony, że tak szybko on już następuje…

Dzisiejsza trasa:
Wałbrzych-Dziećmorowice-Lubachów-Bojanice-Pieszyce-Kamionki-Przełęcz Jugowska-Sokolec-Nowa Ruda-Tłumaczów-Otovice-Broumov-Hyncice-Ruprechtice-Mezimesti-Mieroszów-Unisław Śl.-Głuszyca-Jugowice-Lubachów-Złoty Las-Modliszów-Wałbrzych




Plany niezrealizowane. Wałbrzych-Lubin

Środa, 26 października 2022 · dodano: 26.10.2022 | Komentarze 0

Kolejny dzień urlopu wzięty z zamiarem rowerowej wycieczki. Pogoda miała być przednia i taka też była. Wczoraj zaplanowałem trasę. Postanowiłem odświeżyć drogi w powiecie lubińskim. Dawno tam nie byłem i z pewną podnietą wytyczyłem sobie trajektorię. Było na niej dwadzieścia dziewiczych miejscowości. Cóż, z dobrą myślą dziś rozpocząłem swoje zmagania. Znowu nieco zmarudziłem i z domu wyjechałem w okolicach godziny dziesiątej. Plan był taki, by pokręcić się koło Lubina i do domu wrócić stamtąd pociągiem. Lubin niedawno skomunikowano kolejowo i byłem ciekawy jak wygląda tam stacja, bo wcześniej ani jej nie było, ani tym bardziej mnie na niej.

Pierwsze 90 kilometrów nie dało żadnej nowej zdobyczy. Jak na koniec października aura była bajeczna. Ciepło i praktycznie bezwietrznie. Ubrałem się ciutkę za grubo, ale jakoś dobrze zniosłem te wyższe temperatury.

Gdy dotarłem do pierwszej „dziewicy”, Wojciechowa w powiecie złotoryjskim, już wiedziałem, że planów nie zrealizuję. Wczoraj wytyczając sobie trasę nie policzyłem kilometrów i w praktyce nie było żadnych szans na wypełnienie zadania. Moja trasa przewidywała straszne lawirowanie, takie na 200 kilometrów, na co oczywiście nie miałem czasu. Z każdym kilometrem redukowałem swoje zamierzenia, bo coraz szybciej zbliżała się godzina odjazdu mojego pociągu ze stacji Lubin. Cieszę się tylko, że dotarłem do osady Bolanów, położonej wśród leśnych ostępów, do której wiodła 2-kilometrowa droga szutrowa. Osada składa się z jednego obejścia, ale za to ładnego. Gdybym ją pominął, musiałbym znowu jechać dokładnie tą samą trasą. Pozostałe moje planowane, a niezaliczone wsie są rozmieszczone w zwartych grupach, a więc łatwiej będzie można je zdobyć.

Dzisiejsze „dziewicze” miejscowości (zaliczone): Wojciechów, Kąty, Ogrodzisko, Gorzyca, Bolanów, Chróstnik, Gorzelin, Pieszków i Osiek. Do Lubina dotarłem już pod koniec dnia, a na samą stację przy zapadających ciemnościach, 10 minut przed odjazdem mego pociągu. Mimo fuszerki z planem, byłem raczej zadowolony z jazdy.

Do domu dotarłem trzema pociągami, z przesiadkami w Legnicy i Jaworzynie Śląskiej. Na szczęście nie bujałem się przez Wrocław, a więc jazda była spokojna i bez zagrożenia, że nie wpakuję się do pociągu. W Legnicy (na dworcu) zjadłem późny obiad. Kotlet schabowy i ziemniaki nie były szczytem sztuki kulinarnej, ale mnie to danie nadzwyczaj smakowało. W domu byłem około 21.

Dzisiejsza trasa:
Wałbrzych-Pogorzała-Komorów-Milikowice-Świebodzice-Olszany-Strzegom-Godzieszówek-Roztoka-Zębowice-Jawor-Łaźniki-Krotoszyce-Ernestynów-Łukaszów-Brochocin-Chojnów-Kolonia Kołłątaja-Żabice-Gorzyca-Bolanów-Krzeczyn Wielki-Lubin-Chróstnik-Gorzelin-Pieszków-Osiek-Lubin.




Różne uwagi na czasie. Ząbkowice Śl.

Niedziela, 23 października 2022 · dodano: 23.10.2022 | Komentarze 0

Wczoraj szpetnie padało. Zamiast na rower wybrałem się więc do kina. Na przyczepkę wziąłem żonę. Dawno razem nie byliśmy w kinie.

Dziś zrobiło się ładniej. Pokazało się słońce. Było jednak chłodno i wietrznie. Ubrałem się przyzwoicie, ale też nie przesadnie zimowo. Na dłonie nałożyłem krótkie rękawiczki. Głowę wszakże chroniłem czapką.

Punkt dziesiąta byłem na siodełku. Mimo słońca i wiatru drogi były mokre. Widocznie w powietrzu krążyła wilgoć, która nie pozwalała na wyschnięcie asfaltu. Na drogach spotkałem całe tabuny rowerzystów. Pewnie chcieli wykorzystać nieco lepszą aurę, by się trochę pobujać na dwóch kółkach.

Ja też się bujałem. Było to bardzo przyjemne. Forma pod koniec sezonu jest całkiem przyzwoita. Noga kręci. Rzekłbyś, gość zasuwa na elektryku. No ale to tylko mięśnie. Mój kolega Darek, który tydzień temu przyjechał do mnie z Warszawy na dolnośląskie rowerowanie, powiedział mi, że nasz wspólny kompan Łukasz (z którym trochę pojeździliśmy po kraju) wybrał się w Alpy, nad Gardę. No ale co? Wziął ze sobą rower elektryczny. Zgroza! W Alpach ze wspomaganiem. Słabo! Jakoś nie mogłem pogodzić się z tą myślą. Ja wiem jedno. Nigdy się na takie cacko nie przesiądę. Jak już nie będę mógł jeździć na normalnym rowerze, to będę chodził z żoną do kina. A może sam?

Trasę jak zwykle zaplanowałem dokładnie wcześniej. No i ją zrealizowałem z dużą precyzją. Jakoś tak mam, że sprawia mi to przyjemność. A w moim wieku warto niekiedy folgować przyjemnościom. Dwie uwagi, co do tej mojej drogi. Przemierzyłem dziś odcinek Piława Górna-Brodziszów-Zwrócona-Ząbkowice Śląskie. Chyba po raz pierwszy po piętnastu latach. Wcale go nie pamiętałem. Jechało się jak po „dziewiczej trasie”. Z lubością chłonąłem tamtejsze interwały, a dziurawa droga jakoś mi nie przeszkadzała. Czasem warto przecierać dawne i zapomniane odcinki. Druga sprawa, to jazda przez fragment Ząbkowice Śl.-Budzów. Zawsze tam jest przeciwny wiatr. I to całkiem krzepki. Tak też było i dziś. Ledwo kręciłem, a licznik pokazywał na płaskim 16-18 km/h.

Do domu dotarłem o przyzwoitej godzinie. Szybko przyrządziłem obiad (w tym grzybki kozaki, mniam, mniam), który połknąłem jak Smok Wawelski niegdyś pożarł baranka. Tamten baran miał w sobie siarkę, a moje grzybki były zupełnie jadalne. A więc pewnie przeżyję. Co prawda teraz popijam piwko, ale mam nadzieję, że od niego nie pęknę.

Dzisiejsza trasa:
Wałbrzych-Pogorzała-Świdnica-Wiry-Jaźwina-Roztocznik-Gilów-Piława Górna-Brodziszów-Ząbkowice Śl.-Stoszowice-Jemna-Ostroszowice-Bielawa-Pieszyce-Bojanice-Lubachów-Dziećmorowice-Wałbrzych




Patrzeniem mając obrzękłe źrenice. Sobótka

Czwartek, 20 października 2022 · dodano: 20.10.2022 | Komentarze 0

Jakoś tak płynnie wkroczyłem w erę zaniechania dojazdów do pracy. Ciągle jeszcze mam nadzieję, że mi się to uda, ale mrok godziny szóstej mnie odstręcza.

No ale mam jeszcze parę dni urlopu, które systematycznie wybieram. Tak było i dzisiaj.

Wstałem raczej późno. Przez okno wpadało rześkie słońce. Nie dałem się zwieść tym pozorom ciepłoty i ubrałem się solidnie. Na dworze rzeczywiście było zimno. Słońce parzyło tylko w oczy, nie dając przy tym zbyt dużo energii. Tak się dziwnie złożyło, że podczas mojej jazdy cały czas odwracałem się ku naszej gwieździe i ona nieustannie była przede mną. Nawet przyciemniające szkła w nowych okularach nie pomagały zbyt wiele.

Trasę do Sobótki pokonałem raczej sprawnie. Jazda przez mniejsze miejscowości dała mi sporo wytchnienia, nie musiałem wytężać uwagi na ruch samochodowy, który w tych okolicach był wyraźnie słabszy. Po południu zrobiło się cieplej, ale termometr nie wzbił się ponad 15 stopni. Do domu dotarłem o siedemnastej. Po zjedzeniu obiadokolacji wpadłem w kataleptyczny letarg, który trwał z półtorej godziny. Czyżby nadchodząca starość?

Dzisiejsza trasa:
Wałbrzych-Olszyniec-Jez. Bystrzyckie (tama)-Bojanice-Lutomia Dolna-Mościsko-Kiełczyn-Wiry-Sady-Sobótka-Tworzyjanów-Maniów-Domanice-Klecin-Śmiałowice-Wierzbna-Bolesławice-Milikowice-Komorów-Witoszów Dolny-Modliszów-Wałbrzych.




Z Darkiem. Dzień 2. Wałbrzych-Brzeg

Niedziela, 16 października 2022 · dodano: 16.10.2022 | Komentarze 0

Celem dzisiejszej jazdy był Brzeg na Opolszczyźnie, skąd Darek miał pociągiem powrócić do swojej Warszawy. Ja natomiast też pociągiem planowałem jazdę do domu.
Wyruszyliśmy po ósmej. Pogoda na początku była nieokreślona, by w końcu zdecydować się na zaprezentowanie nam złotej polskiej jesieni. Jazdę odbyłem w niedawno zakupionych okularach Lozano. Jako krótkowidz muszę używać wkładek korekcyjnych i to w znacznym stopniu podwyższa ich koszt. Do okularów dodano kilka par szkiełek. Dziś jechałem w przyciemniających obraz rzeczywistości szkłach lustrzanych. Ale już na nocny powrót do domu z dworca kolejowego założyłem żółte rozjaśniające. Okulary oceniam jako bardzo dobre.

Po przejechaniu 20 kilometrów zrobiliśmy przystanek u mojej żony w Burkatowie. Wypiliśmy kawę a darek zjadł bułeczkę z pieczonym jabłkiem. Ja po gigantycznym omlecie spożytym na śniadanie jakoś nie miałem ochoty na kolejne pokarmy.

Do dalszej jazdy przystąpiliśmy koło dziesiątej. Wyszło ładne słońce i zrobiło się ciepło. Nieco przegrzewaliśmy się w zbyt grubych ubraniach. Wiaterek się wzmógł, ale raczej nam pomagał. To dzięki niemu i naszej mocnej zmianowej jeździe wykręciliśmy całkiem przyzwoitą średnią.

W Brzegu byliśmy na dwie godziny przed naszymi pociągami. W restauracji Wozownia spożyliśmy więc obiad. Porcje były małe i zupełnie nieprzystające do ich ceny…

Pożegnaliśmy się na peronie, obiecując sobie kolejną wspólną rajzę na wiosnę. Ale to już gdzieś w Polsce, by natłuc trochę gmin. Zatłoczonymi pociągami dotarłem do domu. Jazda nimi z przesiadką we Wrocławiu staje się ostatnio istnym koszmarem.




Z Darkiem. Dzień 1. Ostra Góra

Sobota, 15 października 2022 · dodano: 15.10.2022 | Komentarze 0

Wczoraj przyjechał do mnie mój kolega Darek z Warszawy. Przez weekend planowaliśmy trochę razem pojeździć.
Dziś przetarliśmy trasę przez Czechy i Góry Stołowe. Trasa była wymagająca, bardzo dużo górek. W Czechach zjedliśmy obiad, a do domu dotarliśmy przed zmierzchem.
Niestety dobra pogoda się skończyła. Zamiast złotej polskiej jesieni dziś nas okrutnie zlało. Teraz się suszymy. Pojechałem nieco podziębiony i zimne opady były dla mnie raczej przykre. No ale czuję, że chyba ten stan nie przerodzi się w chorobę...




Dziewicze miejscowości. Wałbrzych-Żmigród

Czwartek, 13 października 2022 · dodano: 14.10.2022 | Komentarze 0

Tytułowe dziewicze miejscowości to takie, do których dotarłem po raz pierwszy na rowerze. Na drodze do Żmigrodu były to wsie w powiatach średzkim (Głogi) i trzebnickim (Lubnów, Nowosielce, Kierz, Morzęcin Wielki, Budzicz, Kaszyce Milickie, Sieczków i Książęca Wieś).




Do teściów na obiad. Burkatów-Nysa

Niedziela, 9 października 2022 · dodano: 09.10.2022 | Komentarze 0

Opis jutro.

Wyjazd nastąpił w godzinach mocno porannych, bo nieco po siódmej. Jechałem z Burkatowa. Ranek był chłodny, termometr pokazał pięć stopni. Ubrany byłem odpowiednio, ale zmarzły mi ręce, bo miałem założone krótkie rękawiczki. Późniejsze godziny przyniosły wzrost temperatury. Słońce ładnie przyświecało. Wiaterek pomagał.

Wcześniej ustaliłem sobie dokładnie plan jazdy. Trasę wyznaczyłem sobie tak, aby dotrzeć do kilku dziewiczych miejscowości zarówno na Dolnym Śląsku jak i na Opolszczyźnie. Pogranicze tych województw można opisać jako tereny zapomniane, o kiepskich dziurawych drogach i zaniedbanych obejściach. Tylko pieski czuły się dobrze i oszczekiwały mnie całkiem sprawnie. Raz nawet zapuściłem się szutrami, ale nie było innego wyjścia, by zaliczyć wioskę Samborowice. Wcześniej było sioło Królewiec. Jakiś czas temu planowałem wyjazd od Królewca (Kaliningradu), ale teraz jest to raczej zadanie niewykonalne. Dlatego zadowoliłem się Królewcem w powiecie strzelińskim. Poza tymi dwoma wioskami do mojej dolnośląskiej kolekcji dołączyłem Strużynę i Rożnów. Jeśli chodzi o Opolszczyznę to dotarłem do siedmiu nowych miejscowości, były to kolejno: Bogdanów, Jaszów, Smolice, Śmiłowice, Goszowice, Frączków i Korzekwice. Trasa płaska w okolicach Nysy zamieniła się w sympatyczne pagórki. Pogoda cały czas dopisywała.
Na obiedzie zameldowałem się na czas. Był kotlet schabowy i grzybki…

Wczorajsza trasa:
Burkatów-Świdnica-Wiry-Łagiewniki-Brochocinek-Strzelin-Jegłowa-Przeworno-Rożnów-Jagielnica-Biechów-Goszowice-Regulice-Nysa