Info

avatar Ten blog rowerowy prowadzi RODDOS z miasteczka Wałbrzych. Mam przejechane 319542.40 kilometrów w tym 0.00 w terenie. Jeżdżę z prędkością średnią 22.60 km/h i się wcale nie chwalę.
Suma podjazdów to 0 metrów.
Więcej o mnie.

baton rowerowy bikestats.pl

Znajomi

wszyscy znajomi(4)

Moje rowery

senior rrowerr el zdechlaco 27375 km
pożeracz kilometrów 169102 km

Wykres roczny

Wykres roczny blog rowerowy RODDOS.bikestats.pl

Archiwum bloga

Pomorze bez morza. Dzień 4. Człuchów-Małe Swornegacie-Chojnice

Niedziela, 20 września 2020 · dodano: 20.09.2020 | Komentarze 0

Jazda zakończona.
Rano z pewną obawą zbadałem oponę. Powietrze trzymało się niezgorzej. No ale małą pompką dobiję zaledwie połowę tego, ile trzeba, zatem jazda zawsze jest ryzykowna. Trzeba omijać dziury i unikać kamieni i piasku. Wpół do siódmej byłem już na trasie. Ruch był zerowy. Nad polami unosiły się mgły. Było zimno, zatem nałożyłem na siebie sporo odzieży. Byłem chyba zaspany, bo pomyliłem drogę. No ale dzięki temu dojechałem do miejscowości Wolność.
Na dworcu w Chojnicach byłem sporo przed czasem. Potem była epopeja kolejowego powrotu przez Polskę. We Wrocławiu cudem zdążyłem na ostatni mój  pociąg. Mój wcześniejszy (relacji Gdynia-Wrocław, ja jechałem od Bydgoszczy) "uległ" i miałem tylko minutę na przesiadkę. Okazało się, że mój szynobus stał na tym samym peronie, na którym wysiadłem. To  mnie uratowało.
Ostatni odcinek owej "epopei" odbyłem też na rowerze, z Jaworzyny Śl. do Świdnicy. Koniec jazdy był już w ciemnościach. Przydały się moje dwie potężne przednie lampy...




Pomorze bez morza. Dzień 3. Brusy-Tuchomie-Człuchów

Sobota, 19 września 2020 · dodano: 19.09.2020 | Komentarze 0

Wrzesień dopisuje. Pogoda była ładna. Znowu dużo było lasów i ładnych widoków. Trasa trochę pomarszczona w pionie. Do kolekcji dodałem 9 gmin. Na ostatnich kilometrach złapałem gumę. Już na kwaterze uporałem się z wymianą dętki. Jutro krótki etap do pociągu. Mój z Chojnic odjeżdża o 11:32. A więc jutro szybka pobudka, bo jeszcze czekają mnie trzy gminy. Mam nadzieję, że będzie już bez awarii. 




Pomorze bez morza. Dzień 2. Starogard Gdański-Brusy

Piątek, 18 września 2020 · dodano: 18.09.2020 | Komentarze 0

Pogoda się poprawiła. Tylko trochę wiało. Było dziś dużo lasów, nieco jazdy ruchliwymi krajówka i oraz tachanie roweru przez piaski. Przekroczyłem Wdę bardzo urokliwą kładką. Do wora wrzuciłem 10 nowych gmin. 




Pomorze bez morza. Dzień 1.Tczew-Warlubie-Starogard Gdański

Czwartek, 17 września 2020 · dodano: 17.09.2020 | Komentarze 0

Po nocy spędzonej w pociągu jechało mi się średnio. Było słońce i deszcz, dobry humor i słabsze chwile. Do kolekcji wpadło 14 nowych gmin. Jutro kolejne slalomy po Pomorzu. 




Ostatnie pocałunki lata. Jawor

Wtorek, 15 września 2020 · dodano: 15.09.2020 | Komentarze 0

Rano do pracy jechało mi się jakoś ciężko. Była szarówka, a więc zapaliłem lampki. W tylnej baterie dogorywają, ale jeszcze pociągnęła. Z przodu mam całe atomowe działo: dwie lampy o strumieniu światła 500 lumenów każda. Na razie nie musiałem włączać ich obu, a tylko jedną - i to na słabszej mocy. Do roboty dociągnąłem w słabym czasie powyżej 54 minut. Poranek był raczej rześki. Przydała się podspodnia bluza na grzbiecie... Pracuję przy ul. Ogrodowej, a w Wałbrzychu ciągną się remonty dróg. Ulica Ogrodowa stała się teraz łącznikiem pomiędzy dwiema dużymi dzielnicami miasta. Kiedyś była cicha i spokojna, dziś przewalają się przez nią całe tabuny aut.

Z pracy zwolniłem się pół godziny przed czasem. Znowu musiałem walczyć z wściekłym ruchem ulicznym. No ale się udało. Jakoś dobrnąłem do ścieżki opasującej wałbrzyskie Podzamcze. Pogoda była piękna. Ciepło, na pograniczu upału, słonecznie i pięknie. Rozpiąłem koszulkę i z lubością wystawiałem ciało do słońca. Może to ostatni taki ładny dzień?

Pojechałem znaną dobrze mi trasą do Jawora. Na sporym odcinku wiał przeciwny wiatr. Na tej płaskiej wycieczce musiałem się zatem ciut namachać. No ale piękny dzionek wynagradzał wszelkie trudności. Do domu dotarłem około 19, nawet o tej porze, przy zachodzącym słońcu, było miło i ciepło.

Teraz czeka mnie parę dni na Pomorzu. Będę wycinał brakujące gminy...

Dzisiejsza trasa:
Świdnica-Pogorzała-Wałbrzych-Stare Bogaczowice-Sady Górne-Kłaczyna-Gniewków-Jawor-Luboradz-Targoszyn-Goczałków-Strzegom-Morawa-Stanowice-Nowy Jaworów-Milikowice-Witoszów Dolny-Świdnica.




Lepiej późno niż wcale. Przełęcz Okraj

Niedziela, 13 września 2020 · dodano: 13.09.2020 | Komentarze 0

Na rowerze jeżdżę od 2002 roku. W każdym swoim sezonie co najmniej raz (z reguły więcej razy) wjeżdżałem na Przełęcz Okraj. W sumie do tej pory było tych wjazdów mocno ponad trzydzieści. To w pewnym sensie moja sztandarowa trasa. Jest przy tym długa i raczej wymagająca. Czeka mnie kilka godzin solidnego deptania, bowiem nie tylko sam tytułowy podjazd jest trudny, przed nim od mojej Świdnicy czeka mnie kilka innych wspinaczek.

W tym roku jakoś do tej pory nie udało mi się tam wybrać. Parę razy planowałem ten kierunek, ale jakoś nie wychodziło. Szczerze mówiąc raz powstrzymywały mnie względy obiektywne, raz lenistwo. Dziś w końcu tam pojechałem.

Pogoda miała być ładna. Ciepło, bezchmurnie, z małym wiatrem. Wyjechałem ciut po ósmej, wiedziałem bowiem, że czeka mnie spory dystans. Rzeczywiście aura dopisała, ranek był zupełnie niewrześniowy. Pasowałby raczej do połowy lipca. Na grzbiet wrzuciłem jednak przezornie termiczne wdzianko z długim rękawem. Od razu chciało mi się je zrzucić, ale jakoś nie chciało mi się zatrzymywać. Jeszcze przed przekroczeniem czeskiej granicy, dostałem sygnał, że ciągle trwa lato. Oto jakiś latający owad sforsował moje górne odzienie i wleciał mi za koszulkę. Poczułem, że mi łazi po klacie, a po sekundzie wbił mi się w skórę. Ból był spory. Przez tkaninę namierzyłem bydlaka i pozbawiłem go życia rolując palcami wyczuty kształt.

Na Okraj wjechałem od czeskiej strony. Od Trutnova zacząłem podjazd. Na początku jest on dość łagodny. Są nawet wypłaszczenia i małe zjazdy. W pewnym momencie przystanąłem w końcu, by zdjąć bluzę. Przy okazji zbadałem owego intruza, który mnie użarł. Była to osa. Jej truchło zeskrobałem z wewnętrznej warstwy odzienia. Obejrzałem czerwone zabarwienie na skórze i pomyślałem, że chyba do wesela się zagoi. Hm, wesela, tylko czyjego?

Od rozwidlenia Pec pod Snezkou-Mala Upa jest trochę ostrzej. Do przełęczy jest od tego miejsca 12 kilometrów. Nachylenie nie przekracza ośmiu procent, ale spory dystans sprawia, że trzeba się nieco namachać. Na przełęczy było mnóstwo ludzi. Polacy i Czesi korzystali z pięknej pogody. Ja też zawinąłem do knajpy i zażyczyłem sobie czeskiego piwka. Piłem je i rozkoszowałem się chwilą. Kto wie, może to był mój ostatni pobyt w tym miejscu. No nie, nie popadajmy w nihilizm… Czesi postawili swoją tabliczkę „Pomezni sedlo 1050 m”. Przełęcz po ich stronie wypiętrzyła się o 4 metry. No dobrze, niech mają.

Zjazd był uważny. Z przykrością stwierdziłem, że stan drogi znowu się pogorszył. Jej powierzchnia przypominała skórę kurtyzany, która przebyła francuską chorobę: dzioby i dziury.

Przed Kamienną Górą zaliczyłem trzy dziewicze wioski. Były to: Paczyn, Stara Białka i Raszów. Po tych zdobyczach do skompletowania powiatu kamiennogórskiego pozostała mi tylko jedna miejscowość: Czarnów. Zostawię ją sobie chyba na kolejny sezon.

Kolejne hopki przyniosły mi kryzys. Jechało mi się kiepsko, łapały mnie skurcze. W Kamiennej Górze na „Orlenie” przystanąłem. Zjadłem hot-doga, który dodał mi sił. Był to jedyny mój posiłek. Oprócz tego wypiłem z pięć litrów płynów (w tym rzeczone piwko na Okraju). Do domu dotarłem w dobrej formie, o przyzwoitej porze.

Dzisiejsza trasa:
Świdnica-Bystrzyca Dolna-Jez. Bystrzyckie (tama)-Jugowice-Olszyniec-Głuszyca-Rybnica Leśna-Mieroszów-Zdonov-Adrspach-Chvalec-Trutnov-Mlade Buky-Horni Marsov-Horni Mala Upa-Przełęcz Okraj-Miszkowice-Paczyn-Stara Białka-Raszów-Kamienna Góra-Marciszów-Jaczków-Stare Bogaczowice-Dobromierz-Siodłkowice-Olszany-Stanowice-Stary Jaworów-Milikowice-Komorów-Witoszów Dolny-Świdnica




Zdechlak do boju! Janovicky

Piątek, 11 września 2020 · dodano: 11.09.2020 | Komentarze 0

Praca na popołudnie dała mi szansę jazdy w pierwszej części dnia. Od jakiegoś czasu zamierzałem przewietrzyć mój stary rower wyprawowy, czyli Zdechlaka. W tym roku za wiele nie zaszalał. Miał się przebijać przez ukraińskie stepy, ale epidemia (prawdziwa czy rzekoma) zniweczyła możliwość jego jazdy na tych terenach.

Przedwczoraj przygotowałem go do jazdy. Przejrzałem napęd i hamulce, dopompowałem koła, to podramiennej torby wepchnąłem niezbędnik rowerzysty. Wyjechałem punktualnie o ósmej. Miało być godzinę wcześniej, ale znowu nie dałem rady się wygrzebać. Parę obrotów korbą i znowu załapałem geometrię Zdechlaka i sposób jazdy na nim. Na początku męczyłem się tylko ze znacznie większą masą starego roweru. Po paru kilometrach jakoś pogodziłem się z losem.

Wybrałem się na trawers Gór Kamiennych, a dokładnie na podjazd w czeskich Janovickach. Jest on dość krzepki, kolarzówką musiałbym się tam sporo natrudzić. Poza tym po polskiej stronie jest zjazd po kamieniach, a więc pewnie trzeba byłoby tam prowadzić rower. Zdechlak ma dość spore opony. Dał radę na asfalcie, dał też radę na kamieniach. Pewnie go jeszcze raz w tym roku (a może dwa razy) zmuszę do jazdy. Zobaczymy. No a teraz do roboty!

Dzisiejsza trasa:
Świdnica-Bystrzyca Dolna-Jez. Bystrzyckie (tama)-Jugowice-Olszyniec-Wałbrzych (Glinik)-Unisław Śl.-Mieroszów-Mezimesti-Hejtmankovice-Broumov-Olivetin-Janovicky-Przełęcz pod Czarnochem-Głuszyca Górna-Jugowice-Jez. Bystrzyckie (tama)-Bystrzyca Górna-Witoszów Dolny-Świdnica.




Nocne koszmary. Udanin

Wtorek, 8 września 2020 · dodano: 08.09.2020 | Komentarze 0

W nocy śniły mi się koszmary. Ludzie umarli z mojej rodziny mieszali się z żywymi. Wstałem wczesnym ranem z lekkim zamętem w głowie. O porze mej pobudki panuje jeszcze ciemna noc. Z domu wyruszyłem jak zwykle w okolicach 6:15. Już było jasno, mimo wszystko przezornie odpaliłem lampki z przodu i z tyłu. Na Allegro kupiłem sobie nawet kolejną lampkę przednią, by wraz z już zamontowaną lepiej rozświetlała ciemności, które niebawem przyjdą. Czekam na jej odbiór.

Do pracy dojechałem w dość kiepskim czasie, ale był spory przeciwny wiatr. Poranek był chłodny. Na grzbiet zarzuciłem termoaktywną bluzę i na górze było OK. Krótkie spodenki jednak nie za bardzo grzały, czułem zatem ukąszenia zimna na nogach. W pracy z przyjemnością oblewałem się ciepłą wodą. Prysznic może nie nadawałby się do pięciogwiazdkowego hotelu, ale dla mnie jest wystarczający.

Prognozy były dobre. Dzień miał być słoneczny. Wiedząc o tym i spodziewając się jasności panującej dłużej niż zwykle (ze względu na tę słoneczną aktywność), wyruszyłem z pracy zgodnie z moim harmonogramem, czyli o 15:30, bez wcześniejszego zwalniania się. Mam jeszcze 5 godzin do wybrania, ale warto rozsądnie nimi gospodarować. Dzień zaiste był przyjemny. Słońce miło grzało, na niebie jak okiem sięgnąć panował ładny błękit. Tylko wiatr był ciut za duży. No ale najpierw przeszkadzał, a potem stał się moim druhem.

Po początkowych sfałdowaniach w okolicach Wałbrzycha, dalej trasa była dalej raczej łatwa. Jechało mi się przyjemnie i jakoś opuściły mnie nocne koszmary. Czułem tylko lekkie ukłucia niepokoju, gdy uświadamiałem sobie, że sezon powoli się zamyka. Cóż, tak to już jest.


Dzisiejsza trasa: Świdnica-Pogorzała-Wałbrzych-Stare Bogaczowice-Sady Dolne-Kłaczyna-Godzieszówek-Kostrza-Rogoźnica-Targoszyn-Goczałków-Lusina-Udanin-Gościsław-Imbramowice-Domanice-Klecin-Wilków-Niegoszów-Świdnica.




Oławskie ostatki. Brzeg

Niedziela, 6 września 2020 · dodano: 06.09.2020 | Komentarze 0

Pierwsza niedziela miesiąca w Świdnicy zwiastuje giełdę staroci. Zgodnie ze swoimi zamiłowaniami poszedłem na nią w poszukiwaniu ciekawych numizmatów. Coś tam kupiłem u swojego stałego sprzedawcy, a przy okazji zbadałem pogodę. Było przejrzyście, choć ciut chłodnawo. Po powrocie zjadłem pożywne śniadanie: jajecznicę z trzech jaj.

Na rower wyruszyłem, kiedy dzwony świdnickiej katedry uderzyły dziesięć razy. Jechało mi się znakomicie. Od dawna nie czułem się tak dobrze. Kilometry umykały jak przyspieszony film. Cieszyłem się jazdą. Znowu dokładnie wyznaczyłem sobie przebieg mojego wyjazdu. Jako miasto docelowe ustaliłem Brzeg w województwie opolskim, a przy okazji postanowiłem przekręcić swoim rowerowym kołem po dwóch ostatnich niezaliczonych przeze mnie miejscowościach w powiecie oławskim: Maszkowie i Psarach. Do Brzegu ostatnio jeździłem właściwie tylko w jedną stronę, bowiem wracałem pociągiem. Teraz wymyśliłem sobie także powrót na rowerze. Dzień jeszcze długi, forma wystarczająca, a więc warto było spróbować.

Wspomniane przeze mnie dwie dziewicze wioski położone są dość kiepsko, bowiem można do nich dotrzeć odbijając od ruchliwej krajówki Wrocław-Opole (droga krajowa nr 94). Pamiętam, że raz nią jechałem na tym odcinku (tj. z Brzegu do Oławy), ale wtedy nie zawinąłem do Maszkowa i Psar. Dziś już nie mogłem odpuścić. W niedzielę ruch na krajówce był niezbyt wielki, a więc spokojnie mogłem się nią poruszać.

Za Brzegiem poczułem głód. Na szczęcie w niedalekich Małujowicach był otwarty sklep. Uzupełniłem w nim zapas płynów oraz kupiłem starego pączka. Mimo że był już twardawy i miał budyniowe nadzienie nader niewielkie, smakował wybornie. Za kilkadziesiąt kilometrów przystanąłem na stacji „Pieprzyk” w Karczynie. Tu zjadłem hot doga. To były moje jedyne posiłki na dzisiejszej trasie.

Do domu dotarłem po dziewiętnastej. Gdzieś w głowie jakiś głos mi mówił, żeby dociągnąć do dwóch setek, ale jakoś mi się nie chciało.

Powiat oławski jest czwartym, w którym dotarłem do wszystkich miejscowości. Wcześniej były wałbrzyski, świdnicki i dzierżoniowski. No ale jest jeszcze co robić na moim Dolnym Śląsku…

Dzisiejsza trasa: Świdnica-Wiry-Sady-Sobótka-Nasławice-Jordanów Śl.-Borów-Borek Strzeliński-Kończyce-Goszczyna-Witowice-Oleśnica Mała-Osiek-Godzikowice-Maszków-Gać-Psary-Lipki-Brzeg-Małujowice-Wiązów-Strzelin-Zielenice-Karczyn-Łagiewniki-Jaźwina-Boleścin-Świdnica.




Drogi najgorsze. Henryków

Czwartek, 3 września 2020 · dodano: 03.09.2020 | Komentarze 0

Wziąłem sobie na dziś urlop. Z dwóch powodów: po pierwsze chciałem się wyspać, bo ostatnio kiepsko z tym było u mnie, a po drugie oczywiście zaplanowałem przejażdżkę. Oba cele zrealizowałem. Wstałem mocno po siódmej. Byłem wypoczęty i gotowy do jazdy.

Po wczorajszej gumie dużą pompką dziś rano dopompowałem tylne koło. Manometr wskazał, że miało ono ciśnienie 4 atmosfer. Nawet nieźle wczoraj docisnąłem małą pompeczką. Parę ruchów wystarczyło, by nabić przepisowe 8 atmosfer. Co duża pompka, to duża. Przy okazji sprawdziłem ciśnienie w przednim kole, było 6 atmosfer. Uzupełniłem braki i mogłem jechać w trasę. Na marginesie można wspomnieć, że w kołach z tak dużym ciśnieniem należy co jakiś czas je sprawdzać i uzupełniać ubytki, bo po prostu powietrze powoli ucieka przez wentylki.

W końcu wyjechałem po dziesiątej. Było niezbyt ciepło, ale słońce ładnie oświetlało świat aż po horyzont. Przebieg trasy zaplanowałem wcześniej. Miałem zamiar zaliczyć kilka dziewiczych miejscowości w powiatach strzelińskim i ząbkowickim. Zostało ich mi tutaj dosłownie kilka, ale dość kiepsko są położone. Gdzieś w ślepych zaułkach, w zakamarkach Wzgórz Strzelińskich, gdzie zatrzymał się czas i prace remontowe na drogach.

No właśnie. Gdy w końcu dotarłem do dziewiczego rejonu, musiałem zmagać się nie tylko z trudnym terenem, ale także z koszmarnymi dziurami. W niektórych miejscach asfalt całkowicie się ulotnił i pozostały ostre kamienie i wyżłobienia, w których można byłoby zmieścić całkiem spory pakunek. Jechało mi się koszmarnie. Lepiej było jechać pod górę, bo przecież nie można rozwinąć wtedy zbyt dużej prędkości. W dół za to cały czas na klamkach… Zarówno w górę, jak i w dół plątałem się w absurdalnym slalomie, bo jednak chciałem omijać co większe dziury. Cały czas kołatało mi w głowie, że za chwilę złapię gumę. No ale jednak te dobite na maksa atmosfery do obu kół zrobiły swoje: kiszki nie było. Dla porządku wymienię zaliczone dziś dziewicze miejscowości: Pogroda, Kaczowice, Dobroszów, Płosa (powiat strzeliński), Zakrzów. Witostowice i Raczyce (powiat ząbkowicki).

W Świdnicy zrobiłem dodatkowe parę kilometrów, bowiem podjechałem do paczkomatu na drugim końcu miasta. Odebrałem przesyłkę i stwierdziłem, że jak sam człowiek nie zrobi sobie prezentu, to na innych można czekać latami…


Dzisiejsza trasa: Świdnica-Wiry-Jaźwina-Łagiewniki-Strzelin-Biały Kościół-Gębczyce-Romanów-Dobroszów-Witostowice-Wadochowice-Henryków-Ciepłowody-Podlesie-Niemcza-Gilów-Dobrocin-Uciechów-Włóki-Mościsko-Lutomia Górna-Opoczka-Świdnica.